Hipparchos z Nikei (Hipparch; gr. Ἵππαρχος) to żyjący w latach około 190 p.n.e. - 120 p.n.e. matematyk, geograf i astronom grecki.

Urodził się w Nikei lub Bitynii (obecnie Turcja). Zmarł na wyspie Rodos. Jest uważany za współtwórcę naukowych podstaw astronomii. Pracował w Aleksandrii i na Rodos, stworzył podstawy teorii planet, która następnie została rozwinięta przez Ptolemeusza (koła mimośrodowe i epicykle).

Jego największe osiągnięcia to:

• zmierzył odległość Ziemi od Księżyca
• zmierzył czas obiegu Ziemi wokół Słońca
• zmierzył kąt nachylenia ekliptyki do równika niebieskiego
• zmierzył mimośród orbity ziemskiej
• odkrył zjawisko precesji i zmierzył szybkość przesuwania się punktu Barana
• wprowadził południki i równoleżniki
• wykonał atlas 1080 gwiazd
• wprowadził wielkości gwiazdowe, stosowany do dziś sposób oceny jasności gwiazd

Przypisuje mu się także wynalezienie astrolabium.

Ponadto opracował "tablicę cięciw" (odpowiednik tablicy sinusów) czym zapoczątkował rozwój trygonometrii, a także pracował nad projekcjami kartograficznymi, czym zapoczątkował rozwój geografii kartograficznej.

Prace Hipparcha zaginęły, znane są z m.in. Almagestu i innych dzieł.

Jego imieniem został nazwany Hipparcos - jeden ze sztucznych satelitów Europejskiej Agencji Kosmicznej, który wykonał dokładne pomiary położenia ponad 100 000 bardzo odległych gwiazd, zgromadzone w Katalogu Hipparcosa.